Бұл бізге ыстық Ганюшкино ауылының орталығында орналасқан Абай атындағы қазақ орта мектебі… Біздің балалықтың ең қызық, ең шынайы кезеңі сол жерде қалды… Ол кезде қазіргідей TikTok та, Wi-Fi да жоқ. Бірақ өмір қызыққа толы еді. Қолымызда — Nokia, Samsung. Полифония ойнап тұрса болды, өзімізді крутой сезінеміз. Біреу телефон әкелсе, бүкіл класс жиналып суретке түсетінбіз. Ал “Snake” ойынынан чемпион болғандар — бөлек әңгіме. Анкета толтыратын заман… “Сүйікті әнің?”, “Хоббиің? ” «Бүкіл мектепке ең қызықты сұрақ «Кімді жақсы көресің?», Асханадағы пирожкидің иісі әлі күнге дейін есте… Бір “Буратино” сокты 15 адам ішіп шығатын, қазір санэпедстанция қызметкері көрсе шок болады. Сабақ біткесін класстың полын жуамыз. Біреуі терезе жуады, біреуі тряпка жоғалтады. Біреуі тіпті шелекпен су әкелем деп, шелекпен бірге жоғалып кетеді. Бірақ бәрібір күліп жүріп бітіретінбіз. Компьютер кабинетіне кіру — НАССА мекемесіне кіргендей боламыз. Компьютерді ұстап көрудің өзі мәртебе болатын. Біреу Пэйнт ашып сурет салса болды, мықты компютерщик.