ਵੋ ਦਿਨ ਹੋਗਾ ਰੈ ਨਰਕ ਮੇਰਾ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਔਰ ਕੀ ਹੋਈ ਮੱਖਾ >> ਤੇਰੇ ਨਾਕ ਮੈ ਨਥਨੀ ਹੋਵੇਗੀ ਅਰ ਮੇਰੇ ਨਾਕ ਮੈ ਰੁਈ ਮਖਾ >> ਕਿਸੇ ਕੀ ਛਾਰੀ ਦਈ ਜਾਂਦੀ ਕਿਤੇ ਨੀਰ ਟਾੜੇ ਪਾਟੇ ਕਿਸੇ ਕਾ ਠੋਰਾ ਮਰਜਾਦਾਰ ਕਿਸੇ ਕਾ ਲਾਡੂਗੇ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਮੌਤ ਇਸ ਆਵੇਗੀ ਨਾ ਹੋਣਾ ਕਹਿਰ ਸ ਧਰਤੀ ਪੈ ਹਾਏ ਤੂੰ ਬੈਠਾਗੀ ਡੋਲੀ ਮੈ ਅਰ ਮੈਂ ਲੋਟੂਗਾ ਅਰਥੀ ਪੈ ਹਾਏ ਤੂੰ ਬੈਠਾਗੀ ਡੋਲੀ ਮੈਂ ਅਰ ਮੈਂ ਲੋਟੂਗਾ ਅਰਥੀ ਪੈ ਤਾ ਨਾ ਟੋਵੇਗਾ ਸੇਰੇ ਆਲਾ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕੀ ਨਜ਼ਰ ਮਨ ਟੋਵੇਗੀ ਥਾਰੈ ਲੁਗਾਈ ਨਾਚੇਗੀ ਹਾਏ ਮਾਰੈ ਲੁਗਾਈ ਰੋਵੇਗੀ ਹਾਏ ਤਨ ਟੋਵੇਗਾ ਸੇਰੇ ਆਲਾ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕੀ ਨਜ਼ਰ ਮਨਾਵੇ ਥਾਰੇ ਲੁਦਾਈ ਨਾਚੇਗੀ ਅਰ ਮਾਰ ਲੁਗਾਈ ਰੋਵੇਗੀ ਮੇਰਾ ਪੁੱਛ ਨਾ ਬਚਣਾ ਸੋਚ ਲਈਏ ਜੇ ਕੋਈ ਆ ਭਰਵਾ ਗਿਆ ਡਰਤੀ ਪੈ ਹਾਏ ਤੂੰ ਬੈਠਾਗੀ ਡੋਲੀ ਮੈ ਅਰ ਮੈਂ ਲੋਟੂਗਾ ਅਰਥੀ ਪੈ ਹਾਏ ਤੂੰ ਬੈਠਾਗੀ ਡੋਲੀ ਮੈਂ ਅਰ ਮੈਂ ਲੋਟੂਗਾ ਅਰਥੀ ਪੈ ਤੇਰਾ ਆਵੇਗਾ ਟੇਮ ਵਿਦਾਈ ਕਾ ਤੂੰ ਲਾਗ ਲੇਵੇਗੀ ਕਾਰ ਲਵੈ ਮਨ ਲੋਕ ਕਵੇਗੇ ਫੂਕ ਦਰੈਲੇ ਚਲੋ ਦਾਗ ਨੇ ਵਾਰ ਹੋਵੇ ਹਾਏ तेरा आवेगा टाइम विदाई का तू ला लेवेगी कार लवे मन लोगे फूक तो ਲੈ ਚਲੋ ਦਾਗ ਨੇ ਵਾਰ ਪਵੇ ਹਾਏ ਕੁਛ ਤੋਂ ਕਰ ਲੈ ਤਰਸ ਮਖਾ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਬਿਲਕ ਪੈ ਹਾਏ ਤੂੰ ਬੈਠਾਗੀ ਡੋਲੀ ਮੈ ਅਰ ਮੈਂ ਲੋਟੂਗਾ ਅਰਥੀ ਪੈ ਹਾਏ ਤੂੰ ਬੈਠਾਗੀ ਡੋਲੀ ਮੈ ਅਰ ਮੈਲੋ ਲੋਟੂਗਾ ਅਰਥੀ ਪੈ