Gece yarısını geçti saat, şehir uykuda ben ayaktayımSevgin tüterken içimde, bu nasıl vedadır anlamadayımCeplerimde sana biriktirdiğim cümleler var ama muhatabı yokKendi sesim yankılanıyor odada, senden başka kimse yok.Zaman her şeyin ilacı diyorlar, yalanmış meğer hepsi yalanSevgi bitmedi ki geçsin, burada kalansa hep talanSana kızmıyorum artık, kaderin oyunundan yoruldum durmaktanİnsan en çok da severken ayrı kalmaktan bıkarmış yorulmaktan.Her Temmuz 4’ünde bu yara yeniden kanar, hiç iyileşmezAramızdaki bu görünmez duvarlar istesek de aşılmaz bitmezKime ne anlattıysam seni, hepsi "Boş ver geçer" deyip geçtiAnlamadılar ki bu kalp severken ayrıldı, bir tek seni seçti.Sen de yanıyorsun biliyorum, varsın ben kül olayım her geceAşk dururken ayrı düşmek hep karanlık, bitmeyen bilmeceTanrı’dan tek dileğim bir daha kimseye bu Temmuz 4’ü yazdırmasınEski beni soran olursa söyle, bıraktığı yerde sadece bir enkaz var.