مولد صوت AI gs مجاني من Fish Audio

Yağmurlu bir sonbahar akşamında, Ayşe teyze otobüs durağında bekliyordu. Şemsiyesini unutmuştu ve üşüyordu. Yanından geçen genç bir kız durdu, şemsiyesini onunla paylaştı. Bazen küçük bir jestin nasıl büyük mutluluklara dönüşebileceğini düşünüyorum.

Sayılar dans eder dudaklarımızda, hikâyeler uçar rüzgârla. Her adımda yeni bir ders, her nefeste yeni bir umut vardır. Zaman nehri akar gider, insanoğlu öğrenir de öğrenir, dünden bugüne, bugünden yarına.

Bazen düşünüyorum da, hayatın bize sunduğu seçenekler ne kadar ilginç. Bir yol ayrımında duruyorsun ve kendine soruyorsun: Mutlu muyum? Doğru yolda mıyım? İşte tam da bu sorular bizi kendimizi keşfetmeye götürüyor. Ne dersiniz, sizce de öyle değil mi?

Böyle düşündüm durdum son zamanlarda. Bazen insan kendini anlatamıyor, değil mi? Yani bir şeyler var içimde ama nasıl söyleyeceğimi bilemiyorum. Geçiş döneminde gibiyim, her şey biraz karışık, biraz belirsiz.

Ankara'daki o ilk günlerde, kısıtlı imkanlarla ama büyük bir heyecanla yola çıkmıştık. Tuncay ile beraber teknolojideki eksiklikleri analiz edip, Türkiye için katma değer yaratacak projeler üzerine kafa yoruyorduk. Mühendislik disipliniyle coğrafi bilgi sistemlerini birleştirerek, geleceğin dijital dünyasını o günden inşa etmeye odaklandık.

Dün bana dedi ki özür dilerim, affet beni. Ben dedim ki artık çok geç, her şey bitti. Gözlerime baktı, son kez sarılmak istedi. Dedim ki hayır, gitme vakti geldi. O an anladım ki bazen sevmek yetmiyor. Bazen sadece bırakmak gerekiyor.

Arkadaşlar bugün kendimi daha iyi hissediyorum. Biraz dinlendim, çay içtim ve vitamin aldım. Sizin mesajlarınız bana güç verdi. Hepinize teşekkür ederim, iyi ki varsınız. Sevgilerimle.

Hayatta bazen kendimizi tanımak için zamana ihtiyacımız var. Tıpkı bir çiçeğin açması gibi, duygularımız da yavaş yavaş gelişiyor. Önce kendimizi anlıyoruz, sonra başkalarını. Bu yolculukta sabırlı olmak çok önemli.