Experimenta la voz IA más realista de Azize alaz

Eee, şimdi Ayşe'yle beraber pazara gideceğiz. Eee, pazardan sebze meyve alacağız. Sonra da eve dönüp yemek yapacağız. Eee, böyle işte, her zamanki gibi.

Dinle kardeşim, bu sefer operasyon çok hassas. Kraliçemizin özel emriyle hareket ediyoruz. İçeride adamlarımız hazır bekliyor. Hedef tam düşündüğümüz gibi davranıyor. Şimdi harekete geçme vakti geldi.

Sen bizi küçük görüyorsun ama yanılıyorsun. Biz öyle bir aileyiz ki, nefesimiz kesilse bile ayakta kalırız. Sana son kez söylüyorum: Ya haddini bilirsin, ya da sonuçlarına katlanırsın. Bizim sabrımızın da bir sınırı var.

Herkes bir yerlere yetişme telaşında, sanki yolun sonunda büyük bir ödül varmış gibi koşuyorlar. Ben ise sadece durup bu anlamsız kalabalığı izliyorum. Ruhu kurutan mesailer ve sahte gülümsemeler arasında insan kendini nasıl bulabilir? Belki de gerçek özgürlük, hiçbir yere ait olmamakta saklıdır.

Kaçabileceğini mi sandın? Şimdi tek başınasın. O sahte kimlikler, o yalancı dostlar, hepsi geride kaldı. Sana son bir şans veriyorum. Ya doğruyu söylersin, ya da sonsuza kadar kaybolursun. Seçim senin elinde.

Bana yaptıklarını unutmadım, Kemal. Her gece aklımda. Kardeşimi de işin içine katmayacaktın. Şimdi sıra bende. Gözyaşlarının her damlası için bedel ödeyeceksin. Bekle beni.

Bak şimdi Ahmet Ağa, neden böyle yapıyorsun ha? Köy halkını düşünmeden, kimseye sormadan karar veriyorsun. Ben senin büyüğün değil miyim? Ha söyle bakalım, bu işin sonu nereye varacak?

Pencereden süzülen ışık, odadaki tozları dans ettiriyordu havada. Elimi uzattım, parmaklarımın arasından geçen ışık huzmelerine dokunmaya çalıştım. Nasıl da güzel, dedim kendi kendime. Bazen en sıradan anlar bile büyülü olabiliyor.