Générateur de voix IA tony par Fish Audio

Vapurdan inince Kadıköy iskelesinde kalabalığı görürler. İki arkadaş telaşla bilet gişesine yönelir. Memur, elindeki kağıtlara bakarak onlara son seferin saatini söyler. Hava kararmak üzeredir ve acele etmeleri gerekir.

Artık her şey değişecek anne. Sizin için güzel bir ev aldım, bahçesi bile var. Babamın hayali olan işi kurdum ve başardım. Artık kimse için endişelenme, ben varım. Hepimiz için yeni bir hayat başlıyor.

Seyirciler, bugünkü sohbetimize o büyük, korkusuz, cesur ve sadık askerle başlıyoruz... Turgut Bey ile.Turgut Bey ki, dönüşüyle tüm diziye yeniden hayat verdi.Turgut Bey ki, ekrana gelir gelmez izleyicilerin gözlerinde parıltı oluştu,ve haykırışıyla bir kez daha düşmanların yüreğine korku saldı.Hikâye ilerledikçe, izleyiciler bir şeyi sürekli hissetmeye başlamıştı bir eksiklik vard eski bir şey, kalpten bağlı olunan bir şey kayıptı.Ve işte bu yüzden Turgut Bey’in dönüşü

Sizler hepiniz, geleceğin bir gülü, yıldızı ve bir mutluluk parıltısısınız. Memleketi asil aydınlığa boğacak olan sizsiniz.

Akşam vakti, penceremin önünde oturuyorum. Şehrin ışıkları birer birer yanıyor. Her pencere arkasında bir hikâye, her sokak lambasında bir anı var. İnsan bazen durmalı ve şehrin nefes alışını dinlemeli. Çünkü sessizlik en güzel öğretmendir.

Yağmurlu bir sonbahar akşamında, Ayşe teyze otobüs durağında bekliyordu. Şemsiyesini unutmuştu ve üşüyordu. Yanından geçen genç bir kız durdu, şemsiyesini onunla paylaştı. Bazen küçük bir jestin nasıl büyük mutluluklara dönüşebileceğini düşünüyorum.

Pencereden süzülen ışık, odadaki tozları dans ettiriyordu havada. Elimi uzattım, parmaklarımın arasından geçen ışık huzmelerine dokunmaya çalıştım. Nasıl da güzel, dedim kendi kendime. Bazen en sıradan anlar bile büyülü olabiliyor.

Bu sessizlik beni boğuyor artık. Ne söylesem yanlış anlaşılıyor. Gözlerindeki o kırgınlık, sanki her şeyin suçlusu benmişim gibi. Nasıl anlatayım ona? Belki de hiç anlamayacak beni, ama yine de denemeye devam edeceğim.