Piotr Cugowski Fish AudioによるAIボイスジェネレーター

Żyrafa, choć szyję ma długą jak wąż, malować obrazy próbuje wciąż. Z pędzlem się zmaga od rana do nocy, lecz głowa tak wysoko, że płótna nie zoczy. Więc maluje w powietrzu, ku ptaków uciesze, a one jej wzory na niebie rozwiesza.

Kochani, dziękuję za Wasze niesamowite wsparcie podczas ostatnich koncertów. To dla mnie ogromna radość móc dzielić się z Wami muzyką. Mam nadzieję, że wkrótce spotkamy się znowu na scenie. Wasza energia daje mi siłę do tworzenia.

Cześć wszystkim. Dzisiaj znalazłem taką ciekawą myśl: prawdziwa przyjaźń jest jak zdrowie - doceniamy ją dopiero, gdy ją stracimy. Zastanówcie się nad tym przez chwilę. Pozdrawiam serdecznie i do następnego razu. Trzymajcie się ciepło!

Kolejny dzień, kolejna próba. Czy potrafię zrozumieć znaki? Panie, prowadź moje kroki przez mgłę niepewności. To jak puzzle życia, każdy element ma znaczenie. Walczę z czasem, z sobą, ale Twoja łaska daje mi siłę. Haleluja, idę dalej.

Stoisz przed bramami miasta, świadom, że każdy krok może być pułapką. Plotki o spisku Żelaznego Tronu nie dają ci spokoju, a wspomnienie śmierci Goriona wciąż pali twoje sumienie. Musisz jednak iść dalej, bo tylko prawda przyniesie ukojenie.

Słuchaj mnie! Nie możesz tak robić! Tomek, przyszedłeś nareszcie! Czekałem na ciebie! Nie wierzę, że to się dzieje! Tomek, zostań tutaj! Nie uciekaj, proszę!

Pamiętajmy rok 1970, kiedy to na Wybrzeżu doszło do największych protestów robotniczych w historii PRL-u. W Gdańsku, Gdyni i Szczecinie dziesiątki tysięcy ludzi wyszło na ulice. To był moment, który pokazał prawdziwą siłę społeczeństwa wobec władzy komunistycznej.

Pamiętam zapach świeżo upieczonego ciasta w kuchni babci Teresy. Zawsze przychodziłam do niej w niedzielę po mszy. Siadałyśmy przy okrągłym stole, piłyśmy herbatę z porcelanowych filiżanek i rozmawiałyśmy o wszystkim. Teraz, gdy patrzę na te same filiżanki w mojej kuchni, czuję jej obecność.