Ahmet Can Dündar Fish AudioによるAIボイスジェネレーター

Biz pusatımızı adaleti tesis etmek için kuşandık. Nice zalimler bir olup üzerimize gelse de, Kayı’nın sancağını asla yere düşürmeyeceğiz. Ölürsek şehit, kalırsak gazi oluruz; lakin bu vatanın tek bir karış toprağından vazgeçmeyiz. Gayret bizden, zafer her daim Allah’tandır.

Bazen kendimi kandırdığımı düşünüyorum. Senelerce umut ettim, değişir sandım. Ama bazı şeyler asla değişmiyor. Ne kadar beklersen bekle, bazı insanlar seni sevmeyi öğrenemiyor. Ben bunu çok geç anladım.

Bak, ben sana her şeyi anlatmak istiyorum. Herkes hata yapabilir, değil mi? Ben değişebilirim, değişeceğim. Ailemizi düşün lütfen. Bana bir şans daha ver. Başka kadınlar da aynı durumda affedildiler. Neden ben olmasın?

Bak yeğen, bazen koca bir şehirde yapayalnız kalırsın. Sokak lambaları yorgun, kaldırımlar dilsizdir. Geçmişin gölgesi peşini bırakmaz, her adımda biraz daha ağırlaşır yükün. Ama unutma ki, en derin yaralar bile insanın içindeki o sönmeyen ateşle iyileşir. Kaderden kaçamazsın, sadece beklersin.

ağlama gülüm..

Bunu nasıl söylerim ona? Eğer Adil gerçeği öğrenirse... Hayır, yapamam. Esme'nin başına bir şey gelirse kendimi asla affetmem. Bu sır benimle mezara gitmeli. Ama ya çocuk öğrenirse?

Sen ne sandın? Bu aileyi mahvettin, şimdi de kalkmış hak talep ediyorsun. Benim evladım senin yüzünden acı çekti. Bu eve ayak bastığın günden beri felaketler peşimizi bırakmadı. Sana asla güvenmeyeceğim, anlıyor musun? Asla!

Bizim köyde bir adam varmış. Her sabah erkenden kalkıp, horozdan önce ötmeye başlarmış. Horozlar da şaşırıp susar olmuş. Köylü de artık sabah ezanını bu adamın sesiyle bilirmiş. Sonunda horozlar işsiz kalmış, hepsi kasabaya göç etmiş.