Experimente a voz IA mais realista de Hilal

Ay can, gör nə gözəl plov bişirmişəm! Necəd, dadına baxın görüm? Başına dönüm, bir tikə götür də. Allah, heç kim qədrimi bilmir, səhərdən axşamacan mətbəxdəyəm. Yaxşı, yaxşı, deyin görüm necəd olub?

Şehrin merkezinde gösterişli bir apartman. Dışarıdan bakınca her şey normal görünüyor. Ama duvarların ardında korkunç bir gerçek gizli. İki kardeş, on beş yıl boyunca kendi annelerinin karanlık sırrını sakladılar. Bu, sevginin değil, korkunun hikayesi.

Şehrin merkezinde gösterişli bir apartman. Dışarıdan bakınca her şey normal görünüyor. Ama duvarların ardında korkunç bir gerçek gizli. İki kardeş, on beş yıl boyunca kimseyle görüşmeden yaşadı. Toplumdan tamamen kopuk, kendi dünyalarında kaybolmuşlardı.

Bugün sizlerle bir şey paylaşmak istiyorum. Bazen kendimizi çok yoğun hissediyoruz ve her şeyi mükemmel yapmaya çalışıyoruz. Ama fark ettim ki, kendimize biraz nefes alanı bırakmak çok önemli. Hayatı biraz daha hafif yaşamayı öğrenmeliyiz.

Bana öyle bakma yalan gözlerle, ya içten seversin ya hiç sevme beni. Maskeni çıkar artık, gerçek yüzünü göster. Yarım kalan duygularla olmaz bu işler, ya tam yaşa ya hiç yaşama benimle.

Bana öyle bakma, içim yanıyor her defasında. Biliyorsun ki sensiz olmaz, ama böyle de olmaz. Uzaktan izlemek zorunda mıyım seni? Gel, konuşalım artık. Kaçma benden.

Bana öyle bakma, kalbim dayanamıyor artık. Her gelişinde aynı hikaye, aynı sessizlik. Biliyorsun değil mi? Söylemeden anlıyorsun. Gözlerinden okuyorum tüm gerçeği.

Bana öyle yaklaşma, kalbim dayanmıyor sensiz. Gözlerinde kayboluyorum her defasında. Söyle bana, neden böyle uzak duruyorsun? Ellerini tutmak istiyorum ama korkuyorum.