নাম নাছিল, মুখ নাছিল, ছিল মাথোঁ জ্বলা কণ্ঠ চুপ থাকিলোঁ বহুদিন, এতিয়া শব্দেই অস্ত্ৰ। Verse (Straight, no hook) মই ছাঁয়াৰ লগত ডিল কৰোঁ, পোহৰ মোৰ ধৈৰ্য লোকেই কয় “সময় নাই”—সময়েই মোৰ বৈৰ্য চকুত দেখা সপোন নহয়, সপোন বুকুত পুৰে ভোকৰ লগত কথা পাতো, নিশাবোৰ জীয়াই ধৰে মই বিক্ৰী হোৱা সপোন নালওঁ, দাম নাথাকে সত্যৰ হাঁহিৰ তলত লুকাই থাকে দুখৰ বেছি স্তৰ মই উঠিছোঁ য’ত তালি নাই, কেৱল শব্দৰ গুঞ্জন নীৰৱতাই মোৰ এলবাম, প্ৰতিটো শ্বাসেই ৰেকৰ্ডিং সেশন বন্ধু কম, বিশ্বাস আৰু পাতল মুখত মিঠা কথা, মনবোৰ ভিতৰত কাঁটাল মই আগবাঢ়োঁ ধীৰে, কিন্তু পিছ নাপাওঁ কেতিয়াও মই আজিৰ লাইফ লাইভ কৰোঁ—ৰিপ্লে নাই, হাওঁ মা-বাপৰ চকুত আশাই মোৰ একমাত্ৰ চেইন নাম নহয় লক্ষ্য, শান্তি হ’লেই মই মেইন যদি আজি মোক নেদেখা, কালিলৈ বাধ্য হ’বি কাৰণ মই শব্দ নাছিলোঁ—মই অভিজ্ঞতা আছিলোঁ, কবি 🩸 Outro (Slow, cold) মই হীৰো নহয়… মই ভাইৰেল নহয়… মই সেই নাম, যিটো সময়েই শিকিব বাধ্য হ’ব।