Experimenta la voz IA más realista de Erkan Yildirim

Kendini Pompei'nin son gününde hayal et. Vesuvius'un gölgesinde, lüks bir villanın bahçesinde duruyorsun. Mozaikli havuzun başında zengin bir tüccar şarabını yudumluyor. Gökyüzünde biriken kara bulutların ne anlama geldiğini henüz kimse bilmiyor.

Bugün markette bir kız gördüm, tam benlik dedim içimden. Tam yanına gidip konuşacaktım ki telefonu çaldı, kocam dedi. Of be! Yine mi? Neden hep böyle oluyor? Hayat bana hiç gülmüyor sanki. Yansın İstanbul, yansın dünya!

Sevgili arkadaşlar, bugün yoğun bir günün ardından sizlerle paylaşmak istedim. Hastalarımızla birlikte güzel gelişmeler yaşıyoruz. Tedavi süreçlerimiz olumlu ilerliyor. Hep beraber daha iyi günlere doğru yürüyoruz. Sağlıkla kalın.

Neyse şimdi de iş yerime gelip duruyorlar. Sürekli mesajlar, sürekli taciz. Dün çocuğumu okuldan alırken yine karşıma çıktı. Bu işin sonu nereye varacak bilmiyorum. Polise gittim ama bir şey yapılmıyor. Artık yoruldum bu durumdan.

Ben bu kulübü on yıl yönettim. Ne yaptığımı biliyorum. Şimdi gelip bana hesap soracaksınız öyle mi? Stadı yaptık, takımı Avrupa'ya taşıdık. Sizin yaptığınız ne? Oturup konuşuyorsunuz sadece. Kulübün değerini ben biliyorum, siz değil.

Şimdi bakın, bu raporları yarına kadar tamamlayacaksınız. Eksik varsa düzeltilecek, hata varsa giderilecek. Müşteri temsilcilerini de toplantıya çağırın. Konuşacaklarımız var. Tamam mı? Hemen başlayalım.

Neyse işte, dün yine olanlar oldu. Kliniğe gelen hastalarım sürekli rahatsız ediliyor. Telefonlar susmak bilmiyor, her yerden mesajlar geliyor. Bu sefer avukatımla görüştüm, artık yasal işlem başlatacağız. Böyle devam edemez.

Güzelim benim, canım sevgilim, seninle geçen her gün ayrı bir mutluluk. İnşallah nice seneler beraber oluruz, nice güzel anılar biriktiririz. Seni çok seviyorum bir tanem, iyi ki hayatımdasın, iyi ki varsın.