एकस्मिन् शान्ते वने विशालाः वृक्षाः सन्ति। तत्र एकः काकः स्वगृहे सुखेन वसति। तस्य अण्डानि अपि तत्र एव सन्ति। वृक्षस्य अधः एकस्य सर्पस्य बिलं अस्ति। सर्पः सदा अवसरं अन्वेषयति। एकदा अवसरं प्राप्य सर्पः शनैः शनैः वृक्षं आरोहति तथा काकस्य अण्डानि गृह्णाति। काकः आगत्य अण्डानि न पश्यति। सः अत्यन्तं दुःखितः भवति तथा उपायं चिन्तयति। ततः काकः बुद्धिमत्याः लोमड्याः समीपं गच्छति। सः स्वदुःखं कथयति। लोमडी उपायं कथयति। सा वदति— समीपे ग्रामे राज्ञी नद्याः तीरे स्नानं करोति, तत्र तस्याः हारः स्थितः भवति। काकः लोमड्याः वचनं शृणोति। सः ग्रामं गच्छति तथा हारं गृह्णाति। सैनिकाः काकं पश्यन्ति तथा तस्य पृष्ठतः धावन्ति। काकः शीघ्रं वनं गच्छति तथा हारं सर्पस्य बिले पातयति। सैनिकाः तत्र आगच्छन्ति। ते हारं पश्यन्ति तथा सर्पं अपि पश्यन्ति। सैनिकैः सर्पः मारितः। ततः काकः सुखेन स्वगृहे वसति। अस्याः कथायाः शिक्षा अस्ति— बुद्ध्या सर्वा समस्या समाधानं गच्छति।
ENMännlichJungBildungswesenMittelErzählungRuhigSanftGemessenLöschenIndian Accent
